જરૂરત વગર મસ્જિદમાં ખાવું-પીવું અને ઊંઘવું મકરૂહ છે, અલબત્ત મુસાફિર અને મોતકિફ (એતેકાફ કરનાર) માટે મસ્જિદમાં ખાવા, પીવા અને ઊંઘવાની છૂટ (ગુજંઈશ) છે. તેવી જ રીતે જો કોઈ વ્યક્તિને એવી દીની (ધાર્મિક) જરૂરત ઊભી થાય, જે મસ્જિદમાં ઊંઘ્યા વગર હાંસલ ન થઈ શકતી હોય, દાખલા તરીકે જમાત સાથે નમાઝની પાબંદી નસીબ થતી હોય, અથવા તહજ્જુદની તૌફીક મળતી હોય, અથવા મસ્જિદની હિફાઝત (રક્ષણ) કરવાનો હેતુ હોય, તો તેના માટે પણ મસ્જિદમાં ઊંઘવાની પરવાનગી અને છૂટ છે. કેટલાક સહાબા કિરામ (રઝિયલ્લાહુ તઆલા અન્હુમ અજમઈન) પણ દીની જરૂરત માટે મસ્જિદમાં ઊંઘતા હતા. (અહમ મસાઈલ / જીલ્દ: ૩ / સફા: ૨૪૬)