ગઝા પર 13 એટમ બોમ્બ!!
2 લાખ ટન બારૂદ… કેટલો? 50 લાખ મણ એટલે કે 20 કરોડ કિલોગ્રામ. જી હા! 2 વર્ષ દરમિયાન આ બારૂદ વરસાવવામાં આવ્યો માત્ર 10 કિલોમીટર પહોળી અને 41 કિલોમીટર લાંબી મર્યાદિત અને ઘેરાયેલી પટ્ટી પર. જાણે પ્રતિ ચોરસ મીટર પર અડધો કિલો બારૂદ. પૃથ્વીએ બારૂદનો આવો વરસાદ દ્વિતીય વિશ્વ યુદ્ધ પછી ક્યારેય જોયો નથી. લશ્કરી નિષ્ણાતો કહે છે કે આ જથ્થો 13 પરમાણુ બોમ્બ બરાબર છે, તે જ બોમ્બ જેમણે હિરોશિમાની ધરતી પર જીવનને રાખ બનાવી દીધું હતું. પણ ગઝા પર આ બારૂદ માત્ર ઇમારતો પર નથી પડ્યો, આ આશાઓ, સપનાઓ, પુસ્તકો અને માતાઓના ખોળા પર વરસ્યો છે.
આ બે વર્ષોમાં ગઝાની જમીન બળીને કાળી થઈ ગઈ, પણ તેના લોકોની હિંમત હજી પણ ચમકી રહી છે. દુનિયાની સૌથી શક્તિશાળી સેના દરરોજ આકાશમાંથી આગ વરસાવવા છતાં તે નાનકડા હાથોને તોડી શકી નથી જે આજે પણ ખંડેરોમાં અઝાન આપે છે, તે હોઠોને શાંત કરી શકી નથી જે કહી ઉઠે છે: “અમે જીવતા છીએ અને અમારા હક પર કાયમ છીએ.”
આ બે-ચાર દિવસ કે અઠવાડિયાની વાત નથી, આ સિલસિલો પૂરા બે વર્ષથી ચાલુ છે. આ જ ક્ષેત્રમાં અત્યાર સુધી અરબ અને ઇઝરાયેલ વચ્ચે ચાર મોટી જંગો થઈ છે: 1948, 1956, 1967 અને 1973. આ બધાનો કુલ સમયગાળો 335 દિવસ થાય છે. પણ ગઝાની આ જંગનો આજે 732મો દિવસ છે. આ સમયગાળામાં ઇઝરાયેલનું જાનહાનિનું નુકસાન પણ ભૂતકાળની તમામ અરબ જંગો કરતાં વધુ થયું છે. જો કે તેની સામે લડનારી ન તો કોઈ નિયમિત સેના છે, ન આધુનિક વાયુસેના, માત્ર એવા દિલ છે જે ઈમાન અને દર્દથી ભરેલા છે. આ પહેલીવાર છે જ્યારે ગઝાના લોકો પોતાની જંગ જાતે લડી રહ્યા છે, પોતાની જમીન, પોતાના ઈમાન અને અસ્તિત્વ માટે.
ચોક્કસપણે ગઝા શહેર મલબાનો ઢગલો બની ચૂક્યું છે. રસ્તાઓ માટીમાં દફન, હોસ્પિટલો મલબામાં વિલીન, શાળાઓ વેરાન. પણ જો બે વર્ષ પછી પણ દુશ્મન પોતાની તમામ લશ્કરી શક્તિ હોવા છતાં આ લોકોને નમાવી શક્યો નથી, તો આ એવી હાર છે જે કોઈ નકશા પર જોઈ શકાતી નથી. શક્તિનું અભિમાન ભૂમધ્ય સમુદ્રના ઊંડાણમાં ડૂબી ગયું છે. હવે ઇઝરાયેલ વાટાઘાટોના ટેબલ પર બેસીને એ જ લોકો સાથે વાત કરવા મજબૂર છે જેમને તે મટાવી દેવા માંગતું હતું.
ગઝાએ સાબિત કરી દીધું છે કે જ્યારે ઈમાન જીવંત હોય, ત્યારે ગોળીઓ અને બારૂદ કરતાં પણ વધુ શક્તિશાળી હથિયાર અસ્તિત્વમાં આવી જાય છે—હિંમતનું હથિયાર. દુશ્મન પાસે વિમાનો છે, ટેન્કો છે, પણ ગઝાના લોકો પાસે એવો અડગ વિશ્વાસ છે જે કોઈ બોમ્બથી ફૂટી શકતો નથી. તેમના બાળકો જેમણે ભૂખમાં આંખો ખોલી, તેઓ જ આજે દુનિયાના અંતરાત્માને જગાડી રહ્યા છે.
જો આંકડા જોવામાં આવે તો આ બે લાખ ટન વિસ્ફોટક સામગ્રીએ અમેરિકાની ઇરાક અને અફઘાનિસ્તાન પરની 28 વર્ષની જંગોના કુલ બારૂદ કરતાં વધુ તબાહી મચાવી છે. પણ ઇતિહાસનો ફેંસલો એ છે કે તબાહી ક્યારેય છેલ્લો શબ્દ હોતી નથી. દરેક મલબા નીચેથી કોઈ ને કોઈ હાથ નીકળે છે, જે જ્ઞાન, કલમ કે પથ્થર ઉપાડીને કહે છે: “આમે હાર્યા નથી.”
આ માત્ર એક જંગ નથી, આ સમયના ચહેરા પર લખાયેલી એવી લાઇન છે જેને કોઈ શક્તિ ભૂંસી શકતી નથી અને કદાચ એટલે જ ગઝાના આકાશ પર બારૂદના વાદળો છવાયેલા હોવા છતાં ત્યાં પ્રકાશ હજી બાકી છે. કારણ કે આ ચિરાગોએ રાતનું ઘણું નુકસાન કર્યું છે અને હવે આ ચિરાગ ઓલવવાના નથી. (ઝિયા ચિતરાલી)
નોંધ: આ આંકડા અલ જઝીરાના પ્રખ્યાત પત્રકાર ખદીજા બેન કન્નાની પોસ્ટમાંથી લેવામાં આવ્યા છે.
