ક્યારેક ક્યારેક હસી પણ લેવું જોઈએ....! 🥹
એક માણસ બજારમાં બૂમો પાડી રહ્યો હતો, "ગધેડો લઈ લો! એક અશરફીમાં ગધેડો લઈ લો!"
ગધેડો અત્યંત નબળો અને દુબળો-પાતળો હતો.
યોગાનુયોગ તે જ સમયે રાજા પોતાના વજીર (મંત્રી) સાથે ત્યાંથી પસાર થયા.
રાજા તે ગધેડા પાસે રોકાયા અને પૂછ્યું,
"કેટલામાં વેચી રહ્યો છે?"
તગડો ગ્રાહક જોતા જ માલિકે તરત જ ગધેડાના દામ વધારી દીધા.
તે તરત જ બોલ્યો,
"આલીજાહ (નામદાર)! બે થેલી સોનાની અશરફીઓ આની કિંમત છે."
રાજા આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા.
"આટલો મોંઘો ગધેડો? આમાં આખરે એવી કઈ ખાસ વાત છે?"
ગધેડાવાળાએ અદબથી કહ્યું,
"હુઝૂર! જે આના પર બેસે છે તેને મક્કા અને મદીના દેખાવા લાગે છે."
રાજાને વિશ્વાસ ન આવ્યો.
"જો તારી વાત સાચી પડી તો અમે પાંચ થેલી સોનાની અશરફીઓ આપીશું.
પરંતુ જો જૂઠું નીકળ્યું તો તારું માથું કાપી નાખવામાં આવશે."
પછી તેમણે વજીરને હુકમ કર્યો,
"આના પર બેસો અને જણાવો, શું દેખાય છે?"
વજીર ગધેડા પર બેસવા જ જઈ રહ્યો હતો ત્યાં જ ગધેડાવાળાએ તેને રોકી દીધો અને ધિક્કારથી બોલ્યો,
"જનાબ! મક્કા મદીના કોઈ ગુનેગાર (પાપી) ને દેખાતું નથી."
વજીર તરફડી ગયો, ગુસ્સામાં બોલ્યો,
"અમે ગુનેગાર નથી! એક બાજુ ખસ!"
તે બેસી ગયો, પણ સ્વાભાવિક છે કે કંઈ દેખાયું નહીં.
હવે તે વિચારવા લાગ્યો કે જો સાચું કહી દઈશ તો બદનામી થશે.
અચાનક જોરથી બૂમ પાડી,
"સુભાન અલ્લાહ! માશા અલ્લાહ! અલ્હમ્દુલિલ્લાહ! મક્કા મદીનાનું કેવું આધ્યાત્મિક દ્રશ્ય છે!"
રાજા બેચેન થઈ ગયા.
"ખસો! અમને પણ જોવા દો!"
અને પોતે ગધેડા પર બેસી ગયા.
પરંતુ તેમને પણ કંઈ દેખાયું નહીં.
પણ રાજા હોવાનો પડદો રાખવો જરૂરી હતો.
તેઓ આંખોમાં આંસુ ભરીને બોલ્યા,
"વાહ મારા મૌલા! કેવી કરામત છે!
મારો વજીર તો માત્ર મક્કા મદીના સુધી જ પહોંચ્યો,
મને તો સાથે સાથે જન્નત (સ્વર્ગ) પણ દેખાઈ રહી છે!"
રાજાના ઉતરતા જ જનતા તૂટી પડી,
કોઈ ગધેડાને અડવા લાગ્યું,
કોઈ ચૂમવા લાગ્યું,
કોઈ તેના વાળ કાપીને તબર્રુક (પવિત્ર ભેટ) તરીકે રાખવા લાગ્યું.
ક્યારેક ક્યારેક કેટલાક લોકો આપણને આવી જ રીતે લીલા બગીચા (ખોટા સપના) બતાવે છે, ક્યારેય તમારી સાથે એવું બન્યું છે? 🤭🫣
