એક વ્યક્તિ ઇબ્રાહીમ ઇબ્ન અધમ (રહમતુલ્લાહ અલૈહ) પાસે આવ્યો અને કહ્યું, "મને કોઈ એવો રસ્તો બતાવો જેનાથી હું મોટા (ગુનાહના) કામ કરતો રહું અને મારી કોઈ પકડ (જવાબદારી) ન થાય." હઝરત ઇબ્રાહીમે ફરમાવ્યું, "પાંચ વાતો સ્વીકારી લે, પછી તું જે ઈચ્છે તે કર, તારી કોઈ પકડ થશે નહીં."
(૧) પહેલી વાત એ કે: જ્યારે તું કોઈ ગુનાહ કરે તો અલ્લાહનું આપેલું અન્ન (રિઝ્ક) ન ખા. તેણે કહ્યું, "આ તો બહુ મુશ્કેલ છે, કારણ કે રોજી આપનાર (રાઝિક) તો એ જ છે, તો પછી હું ક્યાંથી ખાઉં?" ફરમાવ્યું, "તો પછી એ ક્યાં સુધી યોગ્ય છે કે તું જેનું આપેલું ખાય અને પછી તેની જ નાફરમાની (અવજ્ઞા) કરે?"
(૨) બીજી વાત એ કે: જો તું કોઈ ગુનાહ કરવા ઈચ્છે તો તેના સામ્રાજ્ય (મુલ્ક) માંથી બહાર નીકળીને કર. તેણે કહ્યું, "આખું બ્રહ્માંડ જ તેનું સામ્રાજ્ય છે, તો પછી હું ક્યાં બહાર જાઉં?" ફરમાવ્યું, "તો આ બહુ મોટી વાત છે કે તું જેના મુલ્કમાં રહે છે, તેની જ સામે બગાવત (બંડ) કરવા લાગ્યો છે."
(૩) ત્રીજી વાત એ કે: જ્યારે તું કોઈ ગુનાહ કરે તો એવી જગ્યાએ કર જ્યાં તે તને ન જોઈ શકે. તેણે કહ્યું, "આ તો ખૂબ જ મુશ્કેલ છે, કારણ કે તે તો દિલના ભેદ પણ જાણે છે." ફરમાવ્યું, "તો પછી એ ક્યાં સુધી યોગ્ય છે કે તું તેનું આપેલું અન્ન ખાય, તેના મુલ્કમાં રહે અને તેની જ સામે ગુનાહ કરે?"
(૪) ચોથી વાત એ કે: જ્યારે મલકુલ મૌત (મૃત્યુનો દૂત) તારો જીવ લેવા આવે, તો તેને કહેજે કે 'જરા થોભી જા, મને તોબા (પશ્ચાતાપ) કરી લેવા દે.' તેણે કહ્યું, "તે ક્યાં કોઈ મોહલત (સમય) આપે છે?" ફરમાવ્યું, "તો પછી એ જ યોગ્ય છે કે તું તેના આવતા પહેલા જ તોબા કરી લે અને આ સમયને કિંમતી (ગનીમત) સમજ."
(૫) પાંચમી વાત એ કે: કયામતના દિવસે જ્યારે એવો હુકમ થાય કે 'આને જહન્નમ (નરક) માં લઈ જાવ', તો તું કહેજે કે 'હું નથી જતો.' તેણે કહ્યું, "તેઓ તો બળજબરીથી પણ લઈ જશે." ફરમાવ્યું, "તો હવે તું પોતે જ વિચારી લે કે શું ગુનાહ તને વધુ વહાલો છે?" આ સાંભળીને તે વ્યક્તિ કદમોમાં પડી ગયો અને સાચા દિલથી તાઈબ (તોબા કરનારો) બની ગયો.
