અક્કલ મારી ગઈ, દીનદારી (ધાર્મિકતા) ગઈ,

આ મોબાઈલના કારણે પરહેઝગારી (પવિત્રતા) ગઈ.

નફ્સની ખ્વાહિશો (મનની ઈચ્છાઓ) માં રાત આખી જાગીને,

મોતની યાદની હોશિયારી (જાગૃતિ) ગઈ.

મરનારાઓ પાછળ મરી ફીટવાની આદતમાં લાગ્યા (નાશવંત લોકોના દીવાના બન્યા),

ગલબા-એ-દીન (દીનના વર્ચસ્વ) ની બેકરારી ગઈ.

નફ્સની ઈચ્છાઓની ગુલામી મળી,

જ્યારે ગૈર-મહરમ (પારકા પુરુષ/સ્ત્રી) પર જાન વારી ગઈ.

દીન-બેઝાર (ધર્મથી વિમુખ) થતા ગયા આ હદ સુધી,

ઝિક્ર વ દાવત, દુઆ અને આહ વ ઝારી (રડીને વિનંતી કરવી) ગઈ.

અમને એક ક્ષણ માટે પણ હુદહુદ (પક્ષી) જેવી સમજ નથી,

નેક (સદાચારી) લોકો સાથેની અમારી યારી ગઈ.

~ હુદહુદ ઇલાહાબાદી