*મને એકવાર કોઈકે પૂછ્યું કે એવી કઈ વસ્તુ છે જે જીવંત નથી પણ...
Ummah Post
15 November, 2024

*મને એકવાર કોઈકે પૂછ્યું કે એવી કઈ વસ્તુ છે જે જીવંત નથી પણ શ્વાસ લે છે?*

朝┉┅━❀🍃🌸🍃❀━┅┉朝

હું અજીબ આશ્ચર્યમાં પડી ગયો કે ભલા એવી કઈ વસ્તુ હોઈ શકે જે જીવંત ન હોય છતાં શ્વાસ લેતી હોય?

ઘણી વાર પછી અચાનક કુરઆનની આ આયત મગજમાં ઝબકી:

*"والصبح اذا تنفس"*

(સૂરહ અત્-તકવીર, આયત ૧૮)

"સોગંદ છે સવારના જ્યારે તે ઊંડો શ્વાસ લે."

મેં જવાબ આપ્યો કે તે સવાર છે જે જીવંત તો નથી પણ શ્વાસ લે છે.

પૂછનાર વ્યક્તિએ વખાણ કર્યા પણ હું મૂંઝવણમાં પડી ગયો કે સવાર ભલા કેવી રીતે શ્વાસ લઈ શકે?

જ્યારે તફસીર (કુરઆનની વિગતવાર વ્યાખ્યા) વગેરે ખોલીને જોઈ તો મુફસ્સિરીન (ટીકાકારો) એ 'તનફ્ફુસ' નો અનુવાદ જીવંત થવા સાથે કર્યો હતો કે જેમ શ્વાસ લઈને માણસ જીવતો થાય છે, તેવી જ રીતે સવાર પણ દરરોજ જીવતી થાય છે. કેટલાકે સવારને શ્વાસ લેવો અને રાતને શ્વાસ છોડવો એમ દર્શાવ્યું. કેટલાકે કહ્યું કે 'લૈલ' (રાત) નો અર્થ ઇસ્લામ પહેલાનો અંધકાર હતો અને અહીં સવારનો અર્થ હઝરત મોહમ્મદ પયગંબર (ﷺ) ના આગમનનો પ્રકાશ છે.

ગઈકાલે એક તફસીર વાંચી તો હું દંગ રહી ગયો:

તમને ખબર છે કે જ્યારે આપણે શ્વાસ લઈએ છીએ ત્યારે આપણા અંદર ઓક્સિજન લઈએ છીએ અને જ્યારે શ્વાસ છોડીએ છીએ ત્યારે કાર્બન ડાયોક્સાઇડ બહાર કાઢીએ છીએ.

અલ્લાહ તઆલાએ કુરઆનમાં સવારના સોગંદ ખાધા અને ફરમાવ્યું કે જ્યારે તે "ઊંડો" શ્વાસ લે.

અજીબ બાબત એ છે કે થોડા સમય પહેલા જ વિજ્ઞાને "ફોટોસિન્થેસિસ" (પ્રકાશ સંશ્લેષણ) ની પ્રક્રિયા શોધી છે જેમાં વૃક્ષો એક અદ્રશ્ય રીતે હવામાંથી કાર્બન ડાયોક્સાઇડ પોતાનામાં શોષીને ઓક્સિજન બહાર કાઢે છે. અને આ પ્રક્રિયા સવારના સમયે સૌથી વધુ ટોચ પર હોય છે એટલે કે દુનિયામાં સૌથી વધુ ઓક્સિજનનું પ્રમાણ સવારના સમયે જોવા મળે છે અને આ જ દુનિયાનો ઊંડો શ્વાસ હોય છે. આ પ્રક્રિયા ધીમે ધીમે ઓછી થતી જાય છે, બપોરે હળવી થાય છે, સાંજે પૂરી થાય છે અને રાત્રે ઉલટી થઈ જાય છે કે વૃક્ષો ઓક્સિજનના બદલે કાર્બન ડાયોક્સાઇડ બહાર કાઢવા લાગે છે, પરંતુ પછી બીજી સવારે એ જ પ્રક્રિયા ફરી શરૂ થઈ જાય છે.

હું ખૂબ જ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો કે કુરઆનની એક નાની આયતે વિજ્ઞાનનો આટલો મોટો કોયડો સેંકડો વર્ષો પહેલા જ જણાવી દીધો હતો!

સુબ્હાન અલ્લાહ (અલ્લાહ પવિત્ર છે)

Share this article
હે ઈશ્વર! મારો નૂર મને પાછો આપી દે!!
લેખો

હે ઈશ્વર! મારો નૂર મને પાછો આપી દે!!

(નોંધ: આ ઘોષણાપત્રના સંબોધિત વ્યક્તિઓ માત્ર શરિયા જ્ઞાન (ઉલૂમ-એ-શરીયત) ના વિદ્યાર્થીઓ જ છે.) આરિફોએ (અલ્લાહની ઓળખ રાખનારાઓએ) શરિયાના જ્ઞાનની વ્યાખ્યા આ રીતે કરી છે કે આ અલ્લાહનો નૂર (પ્રકાશ) છે જે બંદાના હૃદયમાં (છાતીમાં) પ્રજ્વલિત થઈ જાય છે. આ નૂર હૃદયમાં દીવાની જ્યોતની જેમ સંપૂર્ણ રીતે અનુભવાય...