એ અર્ઝ-એ-ફિલિસ્તીન (હે ફિલિસ્તીનની ભૂમિ)!
તૂ જાદા-એ-"વાત્તૂર" (તૂર પર્વતનો રસ્તો) છે, તૂ મન્બા-એ-"વાત્તીન" (અંજીરનો સ્ત્રોત) છે,
કંદો (કોતરેલા) તારા સીના પર છે કુરાનના મઝામીન (વિષયો).
ભૂલ્યા નથી તને મૂસા અને ઈસાના ફરામીન (આદેશો),
ખાદિમ (સેવકો) તારી ચોખટના છે દુનિયાના સલાતીન (રાજાઓ).
એ અર્ઝ-એ-ફિલિસ્તીન!
દામનમાં તારા છે શબ-એ-અસરાની (મેરાજની રાતની) બહારો,
"રફરફ"ને (આકાશી સવારીને) મલાઈક (ફરિશ્તાઓ) તારી વસ્તીમાં ઉતારે.
હાજર તારી આગોશમાં (ખોળામાં) નબીઓની કતારો,
અક્સાથી છે ગર્દોં (આકાશ) સુધી આવાઝા-એ-યાસીન (યાસીનની ગુંજ).
એ અર્ઝ-એ-ફિલિસ્તીન!
કેમ આજે ફિલિસ્તીનમાં વહેશતનું (ભયનું) વાતાવરણ છે?
કેમ ગઝામાં માતમ-કદા (શોકનું ઘર) દરેક મકાન છે?
કેમ તને મિટાવવા પર તુલેલું આખું જહાન છે?
કેમ તારા માટે દહરના (સમયના) હાલાત સંગીન છે?
એ અર્ઝ-એ-ફિલિસ્તીન!
ખૂંખાર દરિંદાઓ તારું દિલ નોંચી રહ્યા છે,
ટુકડા તારી ગલીઓમાં યુવાનોના પડ્યા છે.
બાળકોના કલેજાઓથી (લાશોથી) મકાનો ભરેલા છે,
બારૂદ હવામાં છે, જમીન લોહીથી રંગીન છે.
એ અર્ઝ-એ-ફિલિસ્તીન!
હવે જાગી ઉઠ્યા છે તારા જાંબાઝ જીયાલા (વીરો),
હાથોમાં ફિલિસ્તીનના પરચમને (ઝંડાને) સંભાળીને.
સર કુફ્રના તાગૂતનું (અહંકારનું) ઠોકર પર ઉછાળીને,
હવે મસ્જિદ-એ-અક્સા ક્યારેય થશે નહીં ગમગીન.
એ અર્ઝ-એ-ફિલિસ્તીન!
એ કાશ કે લશ્કર અહીં અતરાફથી (ચારેય તરફથી) આવે,
તકબીરના નારા તારી મસ્જિદમાં લગાવે.
સર, અર્ઝ-એ-મુકદ્દસ (પવિત્ર ભૂમિ) તારી હુરમત (સન્માન) પર કપાવે,
ફરી કુફ્રના પંજામાંથી તૂ આઝાદ થાય, આમીન!
એ અર્ઝ-એ-ફિલિસ્તીન!
કલામ: જુનૈદ અશ્ફાક અત્તકી
