લગ્નની પહેલી રાત... અને શાયર
________________________
શું કહીએ મિલનની તે રાત્રે શું થયું,
શાયરીનું ભૂત મગજ પર સવાર હતું!
એક તરફ શાયરીની રચના થઈ રહી હતી,
અને બીજી તરફ દુલ્હન આરામથી સૂઈ રહી હતી.
હું શાયરીના છંદ અને વજનમાં જ વાત કરતો હતો,
પોતાના ઉસ્તાદ (ગુરુ) કરતાં પણ બે કદમ આગળ હતો.
એવો તો કાવ્ય પંક્તિ ગોઠવવામાં ફસાયો કે સવાર પડી ગઈ,
અને નજરોની સામેથી અંધારું ગાયબ થઈ ગયું.
પથારીમાંથી ઊભી થઈને દુલ્હન કહેવા લાગી,
"ભાડમાં જાય આ તમારી શાયરી!"
"ફાઈલાતુન... ફાઈલાતુન... ફાઈલાત..."
આમ બોલીને તેણે મને મારી એક લાત!
"આખી રાત તમે બસ શેર અને શાયરી જ કરતા રહ્યા,
અને મારા દિલના બધા અરમાનો આંસુઓમાં વહી ગયા!"
