એક દિવસ અમીર તૈમૂર લંગ દરબાર ભરીને બેઠો હતો. દરબારીઓ અદબપૂર્વક પોતપોતાની જગ્યાએ ઉભા હતા. બગદાદના ખલીફાઓનો હવાલો આપતા તૈમૂરે કહ્યું, "તેમના ઈલકાબો (ખિતાબો) ખૂબ જ ભવ્ય અને પ્રભાવશાળી હોય છે. જેમ કે મુસ્તકઝીર બિલ્લાહ, વાસિક બિલ્લાહ, મોઅતસિમ બિલ્લાહ અને મુતવક્કિલ બિલ્લાહ વગેરે. હું ઈચ્છું છું કે હું પણ આ પ્રકારનો કોઈ ખિતાબ અપનાવું." દરબારીઓએ પોતપોતાની સમજ પ્રમાણે જુદા જુદા ખિતાબો સૂચવ્યા... જ્યારે મુલ્લા નસીરુદ્દીનનો વારો આવ્યો, ત્યારે તેમણે જીવની સલામતી માંગતા અરજ કરી, "આ નાચીઝના મતે હુઝૂર (આપ નામદાર) નો ખિતાબ 'નઊઝુ બિલ્લાહ' (અમે અલ્લાહનું શરણ માંગીએ છીએ) ખૂબ જ યોગ્ય રહેશે."
(સંદર્ભ: માસિક પત્રિકા "હુમા", નવી દિલ્હી: જાન્યુઆરી ૧૯૯૫, પૃષ્ઠ: ૭૭)
