એક શિયાળની પૂંછડી પર પથ્થર આવી પડ્યો, અને પૂંછડી કપાઈ ગઈ.
એક બીજા શિયાળે જ્યારે તેને જોયો તો પૂછ્યું, "આ તેં તારી પૂંછડી કેમ કાપી નાખી?"
પૂંછડી વગરનો શિયાળ બોલ્યો, "આનાથી બહુ ખુશી અને આનંદ (ફરહત) નો અહેસાસ થાય છે. એવું લાગે છે જાણે હવામાં ઊડી રહ્યો હોઉં. વાહ!! કેવી મજા છે!"
બસ પટાવી-ફોસલાવીને તેણે તે બીજા શિયાળને પણ પૂંછડી કાપવા માટે રાજી કરી જ લીધો.
તેણે જ્યારે આ પૂંછડી કાપવાનું અભિયાન પૂરું કર્યું, તો શાંતિના બદલે અતિશય અસહ્ય દુખાવો થવા લાગ્યો!!
પૂછ્યું, "ભાઈ!! મારી સાથે જૂઠું કેમ બોલ્યો?"
પહેલો કહેવા લાગ્યો, "જે થયું તે થયું! હવે જો આ દર્દની વાર્તા બીજા શિયાળોને સંભળાવીશ તો તેઓ પૂંછડી નહીં કપાવે, અને આપણા બે પૂંછડી વગરનાઓનો મજાક બનતો રહેશે!"
વાત સમજાઈ ગઈ એટલે આ બંને પૂંછડી વગરના શિયાળો આખી બિરાદરીને આ ખુશખુશાલ અનુભવ કરવાનું કહેતા રહ્યા.
પરિણામ એ આવ્યું કે મોટાભાગના શિયાળો પૂંછડી વગરના થઈ ગયા. હવે સ્થિતિ એવી થઈ ગઈ કે જ્યાં પણ કોઈ પૂંછડીવાળો શિયાળ દેખાતો, તેનો મજાક ઉડાવવામાં આવતો!
જ્યારે પણ સમાજમાં બુરાઈ (ફસાદ) સામાન્ય થઈને ફેલાઈ જાય છે, ત્યારે લોકો નેક (સદાચારી) માણસોને તેમની નેકી પર મહેણાં-ટોણાં મારવા લાગે છે અને મૂર્ખ લોકો તેમનો મજાક ઉડાવે છે.
હઝરત કઅબથી રિવાયત છે કે તેમણે ફરમાવ્યું, "લોકો પર એવો સમય આવશે કે મોમિન (ઈમાનવાળા) ને તેના ઈમાન પર એવી જ રીતે શરમાવવામાં (મહેણાં મારવામાં) આવશે જેવી રીતે આજકાલ દુરાચારીને તેના દુરાચાર પર શરમાવવામાં આવે છે. ત્યાં સુધી કે માણસને કટાક્ષમાં કહેવામાં આવશે કે 'વાહ ભાઈ! તમે તો બહુ ઈમાનદાર અને જ્ઞાની માણસ છો!!'"
બગડેલો સમાજ જ્યારે નેક લોકોમાં કોઈ વાંધાજનક બાબત શોધી શકતો નથી, ત્યારે તેમની શ્રેષ્ઠ ખૂબી પર જ તેમને શરમાવવા લાગે છે!
લૂત અલયહિસ્સલામની કૌમે શું નહોતું કહ્યું, "કાઢી મૂકો લૂતની ઘરવાળાઓને પોતાની વસ્તીમાંથી!! આ લોકો તો બહુ પવિત્ર/નેક બની ફરે છે."
આ આપણા સમાજની હકીકત છે જેમાં આપણે જીવી રહ્યા છીએ.
મનકૂલ (નકલ કરેલ).
